اهمیت نماز اول وقت
نوشته شده توسط Super User دسته: فعالیت ها
نمایش از 11 آذر 1391 بازدید: 3936
پرینت

بسم الله الرحمن الرحيم

 

* اتْلُ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنَ الْكِتَابِ وَأَقِمِ الصَّلَاةَ إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاء وَالْمُنكَرِ وَ لَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُونَ...

آنچه از كتاب به سوى تو وحى شده است بخوان و نماز را برپا دار كه نماز از كار زشت و ناپسند باز مى‏دارد و قطعا ياد خدا بالاتر است و خدامى‏داند چه مى‏كنيد (سوره عنکبوت آیه ۴۵)

* فَوَیلٌ لِّلمُصَلِّینَ؛ الَّذِینَ هُم عَن صَلاَتِهِم سَاهُونَ...

 پس واى بر نمازگزاران، کسانى كه از نمازشان غافلند...! (سوره ماعون آیات ۴و۵)

چندین و چند روایت پیرامون نماز اول وقت:

* رسول خدا (ص) مى فرماید: "کسى که نماز خود را سبک گیرد و در به جا آوردنش سستى نماید، خداوند او را به پانزده بلا مبتلا مى کند؛ شش بلا در دنیا و سه تا در موقع مردنش و سه در قبر و سه در قیامت و هنگامى که از قبر بیرون مى آید. اما شش بلاى دنیوی: 1. خداوند برکت را از عمرش کم مى کند. 2. برکت را از روزیش بر مى دارد. 3. از صورتش نشانة نیکوکاران را بر مى دارد. 4. هر کار خیرى کند، پذیرفته نمى شود و براى آن اجرى ندارد. 5.دعایش مستجاب نمى شود. 6. از دعاى نیکوکاران بهره اى ندارد

* رسول خد‌ا (ص) می فرمایند: تا وقتی که شخص مواظب باشد، نمازهای پنجگانه شبانه روزی را در وقت خود بجا آورد، شیطان از او ترسناک است و نزدیکش نمی شود. و هرگاه آنها را ضایع ساخت شیطان بر او جرات می کند تا او را داخل در گناهان بزرگ کند.

* در روايتى از زبان ملک الموت آمده که فرمود:هيچ خانه اى در شرق و غرب عالم نيست مگر اين که من هر روز روزى پنج بار هنگام نماز پنجگانه با اهل آن مصافحه مى کنم . هر کس بر نماز اول وقت ، مواظبت کند، هنگام مرگ خودم بر بالين او حاضر مى شوم و شهادتين را بر زبانش جارى مى سازم و شيطان را از او دور مى نمايم . حضرت رسول (ص) در اين حديث به دو موضوع مهم اشاره مى فرمايد: اول اين که ، کسانى که نماز خود را در اول وقت ، انجام مى دهند، موقع مرگ که خطرناک ترين مواقع براى انسان است (و اگر کسى ايمانش ضعيف و سست باشد، ممکن است شيطان ايمان او را ببرد) زبانش باز مى شود و شهادتين را جارى مى کند.در نتيجه با ايمان کامل از دنيا مى رود، در اين موقع اگر کسى هم نباشد که آن مختصر را تلقين کند خود ملک الموت او را تلقين مى کند. دوم اين که : شيطان که هنگام مرگ هر انسانى بر بالين او حاضر مى شود و کوشش مى کند ايمان محتضر را بگيرد تا او با حال کفر از دنيا برود، ملک الموت ، آن ملعون را دور مى سازد که ايمان او را نبرد.

* حضرت موسی (ع) به خدا گفت: «إِلَهِي مَا جَزَاءُ مَنْ صَلَّى الصَّلَاةَ لِوَقْتِهَا قَالَ أُعْطِيهِ سُؤْلَهُ وَ أُبِيحُهُ جَنَّتِي»(أمالي صدوق، ص‏207). خواندن نماز اول وقت چه خاصيتی دارد؟ خداوند فرمود: «أُعْطِيهِ سُؤْلَهُ». دعايش را مستجاب می‌کنم.

* امام باقر (ع) میفرمایند: بدان که اول وقت هميشه بهتر است؛ پس تا جايی که می توانی به کار خير بشتاب٬ محبوبترين کارها نزد خدا ی عز و جل کاری است که بنده بر آن مداومت ورزد گر چه اندک باشد.

* از امام جعفر صادق (ع) نقل شده است که فرمود: شيعيان ما را به مواظبت نمودن نماز اول وقت، امتحان کنيد!

* امام صادق(ع) فرمود: «أَوَّلُ الْوَقْتِ رِضْوَانُ اللَّهِ وَ آخِرُهُ عَفْوُ اللَّهِ وَ الْعَفْوُ لَا يَكُونُ إِلَّا مِنْ ذَنْبٍ» (من‏لايحضره‏الفقيه، ج‏1، ص‏217). در نماز اول وقت رضايت خدا و در نماز آخر وقت مغفرت است.

* امام صادق(ع) می‌فرمايد: «مَنْ صَلَّى فِي غَيْرِ وَقْتٍ فَلَا صَلَاةَ لَهُ»(كافي، ج‏3، ص‏285). کسی که نماز را عقب بيندازد، نمازش ارزشی ندارد.

* امام کاظم (ع) می فرماید: نمازهای واجب که در اول وقت خوانده می شود اگر با شرايط گزارده شوند از شاخه تر و تازه و خوشبوی مو که تازه از درخت جدا می شود٬ خوشبوترند؛ پس بر شما باد به نماز اول وقت.

* امام رضا (ع) فرمود: هر رکعتى از نماز در اول وقت، مطابق با هزار رکعت در غير وقت آن است .

 * نماز امام زمان (عج) در اول وقت: يکى از کسانى که حتما نماز خود را اول وقت مى خواند وجود نازنين ، امام زمان حضرت مهدى (عج) مى باشد و آن حضرت ممکن نيست نماز خود را در غير وقت خودش ‍اقامه نمايد. بعد از آن حضرت افراد صالح و بندگان مخلص خداونداند. بعضى از محدثان بزرگوار نقل کرده اند که: نماز اول وقت،حتما بالا مى رود و اگر کسى نماز خود را در اول وقت بخواند ملائکه آسمان، نماز او را با نماز امام زمان(عج) و افراد صالح خداوند، بالا مى برند و از فضل وجود و کرم خداوند دور است. نمازى که با نماز امام زمان بالا رود، به آن توجه نکند و آن را قبول ننمايد.

بی‌میلی و بی‌رغبتی‌ و عدم‌ توجه‌ در نماز معلول‌ عوامل‌ متعددی‌ است‌ از جمله‌:

1. نشناختن‌ نماز و اهمیت‌ و سر نهفته‌ در آن‌.

2. عدم‌ شناخت‌ و توجه‌ کافی‌ نسبت‌ به‌ معبود؛ یعنی‌ همو که‌ در نماز با او سخن‌ می‌گوییم‌.

3. اشتغال‌ ذهن‌ و فکر و اندیشه‌ و تعلق‌ قلب‌ به‌ دنیا و مسائل‌ مادی‌. 

براى تداوم نماز عوامل متعددى وجود دارد  ازجمله:

1. شناخت اهمیت نماز: واقعیت آن است که نماز از منظر اسلام اهمیت ویژه اى دارد؛ تا آن جا که از آن به عنوان ستون دین و نور چشم پیامبر(ص) یاد شده است. از سوى دیگر ترک نماز از گناهان کبیره به حساب آمده است. پیامبر فرمود: " از ما نیست کسى که نماز را خوار شمارد "
نماز عامل مهمى در تزکیه روح و درون انسان است و اهمیّت ندادن به نماز به لحاظ عدم آشنایى به حقیقت آن و احساس نیاز نکردن نسبت به آن، از عوامل ترک نماز و سستى در آن به شمار مى آید. انسان بر اساس فطرت خود,همواره به سوى چیزى که برایش اهمیت دارد، توجه و اهتمام مى کند. اگر براى انسان، امرى مهم و ضرورى جلوه کند، آن را به هر صورت ممکن انجام خواهد داد. آشنا شدن به حقیقت نماز و این که نماز جزء نیاز ما است، جزء زندگى حیات ما است و فایده و آثار نماز در دنیا و آخرت تجلّى مى کند، باعث مى شود انسان با شوق بیشترى به اقامه نماز بپردازد و از سستى در نماز و یا ترک آن خوددارى نماید.

2. شناخت پیامدهاى ترک نماز: یکی از عوامل و راهکار مهم دوباره نماز خواندن شناخت پیامدهاى منفى ترک نماز است. در قرآن بر ترک نماز وعدة عذاب داده شده است: " بهشتیان از دوزخیان مى پرسند: چه چیز شما را به دوزخ کشانید، جهنمیان در پاسخ گویند: ما از نمازگزاران نبودیم ".

3. رفع موانع: ترک نماز مبتنى بر عواملى است که باید از آن ها پرهیز شود. انسان بالفطره گرایش به عبارت دارد. معصیت ، دنیاگرایی، ندادن زکات، تکبر، حرام خوردن، آشامیدن شراب، حسد و ... از عوامل و موانع تأثیر گذار ترک نماز به حساب آمده است.

4. شناخت آثار نماز: یکی از راه هاى تداوم نماز ، شناخت آثار معنوی، سیاسى و اجتماعى نماز است. اگر انسان با فلسفه و علل تشریع نماز اشنایى داشته باشد، نماز را ترک نمى کند.

5. توبه: بی تردید ترک نماز گناهى است که نیاز به گناه زدایى دارد. یکى از عومل مهم تأثیرگذار گناه زدایی، توبه است. توبه که نوعى بازگشت و دگرگونى است، سبب مى شود که قلب انسان صفا گرفته و بار دیگر معنویت در آن تجلى نموده و از گناه جلوگیرى شود. امام علی(ع) فرمود: " جز این نیست که پشیمانى بر گناه سبب ترک آن مى شود".

6. استعانت از خداوند: واقعیت آن است که انجام عبادت، به ویژه نماز خواندن توفیق عبارت را مى طلبد. عبادت و ارتباط با خدا بر قرار نمودن مى طلبد که از خدا خواسته شود توفیق عبادت دهد. شاید بر همین اساس معصومان (ع) و بزرگان دین از خدا مى خواستند که به آنان توفیق عبارت دهد.

 

در دعاى حضرت مهدى (عج) آمده است: "اللّهم ارزقنا توفیق الطاعه" که یکی از مصادیق بارز طاعت، عبادت است. از دیگر موجبات سستى در نماز و عدم اهتمام به آن، عادت به عبادت است؛ به این معنا که انسان، اصل نماز وافعال و اذکار آن را از روى عادت به جا آورد، به طورى که به حقیقت و روح نماز توجه نداشته باشد. عمل بر اثرعادت، عبادت را از حالت آگاهانه خارج مى نماید و تبدیل به یک عمل غیر آگاهانه مى کند؛ به طورى که روح اعمال فراموش شده و تنها ظاهر اعمال هدف قرار مى گیرد. مذموم بودن عادت به این معنا نیست که استمرار، مداومت و کثرت اعمال اشتباه است، بلکه ملاک ارزش، مقدار توجه و آگاهى در عمل است . مردان الهى در عین کثرت عبادت و دعا، به مقدار توجه و آگاهى خود در اعمال مى افزایند و از عبادت لذت بیشترى مى برند.

شما اینجا هستید:   خانه حوزه فرهنگیفعالیت هااهمیت نماز اول وقت